ما هر رفتاري که داشته باشيم، به ميزان طبيعي، عصبانيت، يکدندگي و مقاومت در رفتارهاي نوجوانان وجود خواهد داشت. در اين مرحله بايد سعي کنيم با رفتار خود، به اين حالت هاي طبيعي روحي دامن نزنيم و آنها را از اندازه عادي خارج نکنيم.به طور کلي، عصبانيت نوعي مخالفت است، اگر شما از من عصباني هستيد، مفهوم آن اين است که عملي مرتکب شده ام که شما دوست نداريد، اگر نوجوانان نيز رفتارهاي تهاجمي با والدين، معلمان و يا ديگران دارند، به خاطر آن است که با عملکرد آنها مخالف هستند.
? راه هاي نشان دادن عصبانيت
مخالفت، عصبانيت و سرکشي مي تواند به اشکال گوناگون بروز پيدا کند. برخي از آنها مؤثر و مناسب است، اما برخي ديگر بي تأثير بوده و نه تنها مشکل را حل نمي کنند، بلکه آن را پيچيده تر نيز مي کنند. تصور کنيد که نوجواني از پدرش خواهش مي کند که پس از رفتن به سينما، شام را با دوستانش بيرون از منزل صرف کند، پدرش مخالفت مي کند و اصرار او نيز مخالفت پدرش را تغيير نمي دهد، اين نوجوان مي تواند عصبانيت خود را به پنج طريق آشکار کند:
1) مي تواند احساس خود را به گونه اي مناسب نشان دهد؛ به عبارت ديگر، او مي تواند به آرامي و خونسردي احساس خود را براي والدينش بيان کند.
2) مي تواند احساس ناراحتي اش را ظاهر نکند و چيزي نگويد.
3) مي تواند مخالفت خود را به طور غيرمستقيم از طريق لجبازي و بداخلاقي نشان دهد و يا به حرف آنها گوش نکرده و شام را با دوستانش بيرون از منزل صرف کند.
4) مي تواند مخالفت خود را به طور مستقيم با داد و بيداد نشان دهد.
5) مي تواند احساس ناراحتي و عصبانيت خود را به افراد ضعيف تر خانواده، برادر يا خواهرش منتقل کند و آنها را کتک بزند.
? نشان دادن احساسات به شيوه اي مناسب
نوجواني که از کسي ناراحت و عصباني است مي تواند احساس خود را به شکلي مناسب همچون فردي بالغ نشان دهد، نيازي ندارد که داد و فرياد کند يا حرف هاي نيشدار بزند.ما بايد فرزند خود را تشويق کنيم تا ناراحتي ها، مخالفت ها و خشم خود را نشان دهد، اگر نوجوانان بتوانند بدون داد و فرياد و رفتارهاي ناشايست، احساسات و خشم خود را نشان دهند، بايد ارتباط خود را با آنها بيشتر کنيم و به گفته هايشان گوش دهيم.
? پنهان کردن احساسات
برخي از نوجوانان به هنگام ناراحتي يا عصبانيت چيزي نمي گويند و احساسات خود را ظاهر نمي کنند، لذا شناختن چنين فرزنداني بسيار دشوار است، ناراحتي هاي اين نوجوانان روي هم انباشته مي شود و ناگهان در شرايطي غيرمنتظره سر باز مي کند.
? روش غيرمستقيم براي نشان دادن احساسات
برخي از نوجوانان ناراحتي هاي خود را به روش هايي غيرمستقيم مانند عصبانيت، لجبازي، مخالفت، غر زدن و سهل انگاري در انجام کارها نشان مي دهند، هنگامي که آنها را نصيحت مي کنيد، طوري به شما نگاه مي کنند که گويي نشاني از درک او در وجود شما نيست.نوجوانان اغلب از روش هاي غيرمستقيم براي نشان دادن عصبانيت خود استفاده مي کنند.
? انتقال فشار روي ضعيف ترها
برخي نوجوانان وقتي ناراحت و عصباني مي شوند با منشأ ايجاد رنجش برخورد نکرده و ناراحتي خود را به افرادي که از آنها ضعيف تر هستند منتقل مي کنند.
زهرا رحيمي -مدرسه مهرورزان
برچسب: پاسخ پرسش مهر 95,پاسخ پرسش مهر رئیس جمهور,پاسخ پرسش مهر 16,
نویسنده: پرنیا پورحسین